Uczenie się jedzenia jest wbrew pozorom bardzo skomplikowanym procesem. Dlatego warto stwarzać dzieciom wyzwania, których poziom adekwatny jest do danego etapu, w którym znajduje się maluch.
Czego mogą dotyczyć trudności w rozszerzaniu diety?
- Płaczu w sytuacji karmienia
- Niechęci do przebywania przy stole na czas posiłku
- Ucieczki od stołu
- Zamykanie ust, odwracanie głowy na widok produktów spożywczych
- Wpluwania jedzenia, które znalazło się w przedsionku jamy ustnej
- Odruchu wymiotny lub wymioty na widok jedzenia lub tuż po spróbowaniu produktów
Co może być przyczyną problemów przy stole?
- STRES który wdarł się w atmosferze panującej przy posiłkach (dzieci wyczuwają zagrożenie, więc zamykają ustna na widok proponowanych produktów. Dzięki temu czują, że mają kontrolę nad trudną w interpertacji sytuacją)
- BRAK WIARY DZIECKA WE WŁASNE KOMPETENCJE (nie dam rady więc nie włożę do buzi, nie dam rady, więc wypluję, nie próbując podjąć obróbki jedzenia)
- FRUSTRACJA ma miejsce wówczas, gdy dziecko długo sygalizowało potrzebę zmian przy stole („za szybko”, „za dużo”, „nie to”) jednak było to bezskuteczne i teraz czuje, że musi odmawiać zdecydowanie bardziej stanowczo
- POTRZEBA WIĘKSZEJ KONTROLI kiedy dziecko chce uznania dla własnego tempa i możliwości a opiekun stara się przejąć kontrolę nad ilością proponowanych produktów
- NIE AKCEPTOWANIE KONSYSTENCJI LUB SMAKU PRODUKTÓW. Nowe doświadczenia wymagają przestrzeni na zaakceptowanie lub uznanie, że coś może dziecku nie smakować i nie mamy pewności, czy kiedykolwiek zasmakuje.
- TRUDNOŚCI PO STRONIE SENOSRYCZNO-MOTORYCZNEGO ROZWOJU DZIECKA
- PROBLEMY ZDROWOTNE DZIECKA
Od czego zacząć?
- Ważne aby uzyskać wsparcie w interpretowaniu trudnych zachowań przy stole. To pierwszy krok do zinterpetowania reakcji rodziców, które nie pomagają w stwarzaniu sprzyjającej atmosfery przy stole.
- Uznawać NIE dziecka. Akceptować i wspierać je bo za tym komunikatem znajduje się zazwyczaj jakiś poważny powód.
- Budować pewność siebie dziecka przy stole.
- Uwzględniać temperament, profil sensoryczny dziecka oraz jego zdolności
Proces rozszerzania diety bywa łatwy i przyjemny. Zdarza się jednak kiedy brak wystarczającej wiedzy lub trudność w jej wdrożeniu do rodzinnego stołu jest bardzo trudny. Warto wówczas skorzystać ze wsparcia neurologopedy, zajmującego się terapią karmienia.
W tekście wykorzystano materiały szkoleniowe z konferencji „Zastosowanie podstawowych wartości responsywnej terapii żywieniowej w praktyce klinicznej”.